غزل شمارهٔ ۶۳۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و خوشی‌های زندگی با بهره‌گیری از می (شراب) و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. او با اشاره به چگونگی برداشت گل شادی از دل غم، به اهمیت لذت‌ها و خوشی‌ها در زندگی اشاره می‌کند. همچنین، از زیبایی چهره محبوب و تاثیر آن بر روی آینه صحبت می‌کند و به چالش‌های دوستی و نفاق نیز اشاره نموده و می‌گوید که در چنین شرایطی نمی‌توان از دوستی‌ها و صحبت‌های دلنشین بهره‌مند شد. شاعر نهایتاً به خوشی‌های زندگی و زیبایی‌ها تأکید می‌کند، حتی در دل مشکلات.
ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
هوش مصنوعی: از دل اندوه میتوان با شراب خالص، گل شادی برداشت؛ از این آب، میتوان خوشی‌ها را چید.
(چراغ عیش به می زنده می توان کردنگل از شکوفه مهتاب می توان چیدن)
هوش مصنوعی: با نوشیدن شراب میتوان زندگی را شاداب کرد و از زیبایی‌های شب، مانند گل از شکوفه، لذت برد.
به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقیهزار لاله سیراب می توان چیدن
هوش مصنوعی: با یک قطره از شراب، از چهرهی ساقی میتوان هزار گل لاله را سیراب کرد و چید.
فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهدبه روی آینه سیماب می توان چیدن
هوش مصنوعی: اگر زیبایی چهرهات در آینه نقش ببندد، میتوان نیکیهای آن را به تصویر کشید.
درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاقچه گل ز صحبت احباب می توان چیدن؟
هوش مصنوعی: در این دنیای پر درد و رنج، چه بسا در کنار دوستان و آشنایان، تنها غم و جدایی نصیب ما شده است و جز غم و دردی از این ارتباط نمیتوانیم برداشت کنیم.