غزل شمارهٔ ۶۵۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حسرت و افسوس از دست دادن فرصت‌ها و زیبایی‌ها می‌پردازد. شاعر به فردی می‌گوید که با وجود پتانسیل‌های زیاد، به دنبال چیزهای بی‌ارزش رفته و از ارزش‌های واقعی زندگی غافل شده است. او از سختی‌ها و مشکلاتی که در زندگی وجود دارد، ابراز ناامیدی می‌کند و به یادآوری زیبایی‌های دنیا و عشق می‌پردازد. در نهایت، شاعر به لزوم قدرشناسی از زندگی و روابط انسانی اشاره می‌کند و به فرد می‌گوید که باید به خود آمده و به جایگاه حقیقی خود توجه کند.
عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: تو به طمع آرزوهای بلند و بیپایهات، کنترل خود را از دست دادهای و افسوس که در این راه، به بیراهه رفتهای. افسوس بر تو!
دلی که هر دو جهان رونمای او نشودبه هیچ و پوچ ز کف داده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: دل اگر نتواند زیبایی‌های دو جهان را ببیند و درک کند، پس از دست دادن آن هیچ ارزشی ندارد و باید بر تو افسوس خورد.
چو سرو با همه باری که بسته ای بر دلدلت خوش است که آزاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: تو مانند سروی هستی که با وجود تمام سنگینیها و دشواریهایی که بر دوش داری، دلت شاد است که آزاد و رها زندگی میکنی. ای کاش از این آزادی بیشتر قدردانی کنی.
برای خرده سهلی که می رود بر بادغمین چو غنچه نگشاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: تو همچنان در غم و اندوهی، مانند غنچهای که هنوز باز نشده است. ای کاش به زیبایی‌ها و خوشیهای زندگی توجه کنی و از آنها بهرهمند شوی، چرا که زندگی ممکن است ناگهان به باد برود.
فتاده است مکرر ز چشم ما دنیاازین فتاده تو افتاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: دنیا بارها از نظر ما افتاده است، اما افسوس که تو نیز به همین شکل افتادهای.
به محفلی که ادب پا به احتیاط نهدعنان گسسته تر از باده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: در محفلهایی که آداب و نزاکت رعایت میشود، حتی در آنجا نیز زودتر از آنچه انتظار میرود، ممکن است رفتارهایی بیرون از ادب و نزاکت شاهد باشیم. این موضوع نشاندهندهی جایگاه و اهمیت ادب در تعاملات انسانی است و بیانگر نارضایتی از بیتوجهی به این نکته است.
درین چمن که گل از شوق آب می گرددچو آب آینه استاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: در این باغ که گل به خاطر شادی و زندگی مدام در حال رشد و شکوفایی است، تو همچون آب زلالی ایستادهای و افسوس که حضور تو را از دست دادهایم.
در امید که هرگز نبسته ای بر خلقبه روی صائب نگشاده ای دریغ از تو
هوش مصنوعی: به امید اینکه هرگز بر روی مردم در را نبستهای، صائب، دریغ از تو!