غزل شمارهٔ ۶۶۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که دل را در حیرت و شیفتگی نگه می‌دارد. شاعر از عشق و زیبایی سخن می‌گوید و او را محوری برای دنیا و زندگی می‌داند. او به جایگاه این محبوب در دل‌ها اشاره می‌کند و او را به بهار زندگی تشبیه می‌کند. با استفاده از تصاویری از شمع، گل، بلبل و پروانه، احساس شیدایی و عشق را به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین ناامیدی‌ها و تلخی‌های دنیا را در کنار شیرینی عشق می‌گذارد و به زیبایی‌ها و جذابیت ابدی محبوب اشاره می‌کند. در کل، این شعر نمایانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و دلبستگی به زیبایی‌هاست.
ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
هوش مصنوعی: ای جهانی که به زیبایی تو دل بسته است، زیباییات متعلق به کیست؟ ای مکانی که تمام جهان در آن تماشا می‌کند، چه چیزی را در حال تماشا هستی؟
عالمی را روی دل در قبله ابروی توستتو چنین حیران ابروی دلارای که ای؟
هوش مصنوعی: دل همه عالم به نگاه تو معطوف است، اما تو خود در حیرتی از زیبایی ابروهای دلنواز و دلربایت.
شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواندای بهار زندگی آخر تو شیدای که ای؟
هوش مصنوعی: شمع و گل همچون بلبل و پروانه به وفاداری و عشق تو دل بستهاند. ای بهار زندگی، در نهایت تو هم به ما عشق میورزی؟
نعل در آتش ز سودای تو دارد آفتابای سمن سیما تو سرگردان سودای که ای؟
هوش مصنوعی: آفتاب به خاطر عشق تو در حال سوختن و نشتن است. ای گل زیبا، نکنه تو در جستجوی چه چیزی هستی؟
چون دل عاشق نداری یک نفس یک جا قرارسر به صحرا داده زلف چلیپای که ای؟
هوش مصنوعی: اگر دل عاشق نداری، چرا نمیتوانی یک لحظه در یک جا آرام بگیری؟ تو که با زلفهای پیچ در پیچ خود، سر به بیابان میزنی، آیا میدانی چه میکنی؟
تلخی زهر از حلاوت های عالم می کشیچاشنی گیر لب لعل شکرخای که ای؟
هوش مصنوعی: تلخی زهر را از شیرینیهای دنیا میکاهی، هرچند میخواهی لبان زیبا و شیرینی چون شکر را بگشایی.
چشم می پوشی ز گلگشت خیابان بهشتدر کمین جلوه سرو دلارای که ای؟
هوش مصنوعی: چشمانت را بر روی زیباییهای خیابان بهشت میبندی، تا به تماشای زیبایی سرو دلربا بنشینی، که تویی؟
نشکنی از چشمه کوثر خمار خویش رااز خمارآلودگان جام صهبای که ای؟
هوش مصنوعی: اگر تو از چشمه کوثر، مستی و شور و شوق خود را برنکنی، پس از کسانی که در مستی و غفلت به سر میبرند، چه کسی به تو جام شراب میدهد؟
نیست غمازی طریق عاشقان پرده پوشورنه صائب خوب می داند که رسوای که ای
هوش مصنوعی: عاشقان از غیبت و غمازی بینیازند و همه چیز را در پنهان نگه میدارند. اگرچه صائب این را خوب می‌داند که روزی رسوایی عدهای آشکار میشود.