غزل شمارهٔ ۶۷۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و احساسات عمیق مربوط می‌شود. شاعر از یک قمری (پرنده‌ای به نام قمری) صحبت می‌کند که به نوعی نماد عشق و زیبایی است. او به این پرنده می‌گوید که چرا باید غمگین باشد و از زنجیر عشق و اندوه رنج ببرد. شاعر به او توصیه می‌کند که باید بال‌های آزادی‌اش را بشکند و از یادآوری دردها بپرهیزد. او همچنین به درک عشق و زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی عشق می‌تواند زنجیر باشد، اما باید به جای غم، آزادگی و زیبایی را جستجو کرد. در کل، شعر دعوت به رهایی از غم‌ها و زندگی با امید و عشق است.
ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که این درخت سرو در باغ توانایی تحمل ناله و زاری را ندارد. ای قمری، از سرمهای که بر گردن میزنی، دوری کن و سکوت را بر خود تحمیل نکن.
ترا سرحلقه عشاق اگر خوانند جا داردکه دایم بر فراز سرو داری مسکن ای قمری
هوش مصنوعی: اگر تو را به عنوان محبوبترین عاشقها بخوانند، حق دارد که همیشه بر بالای درخت سرو زندگی کنی، ای قمری.
تعجب دارم از طوق گلوی نغمه پردازتکه از یک حلقه زنجیر خیزد شیون ای قمری
هوش مصنوعی: من از طوقی که دور گردن پرنده آوازخوانی است تعجب میکنم، چرا که او با وجود این زنجیر هنوز فریاد میکشد. ای قمری!
لگد بر بخت سبز خود مزن از من سخن بشنوپر پرواز را گر می توانی بشکن ای قمری
هوش مصنوعی: به جای اینکه به شانس خود آسیب بزنی و آن را نادیده بگیری، بهتر است به حرف من گوش کنی. اگر میتوانی، پرواز کن و محدودیتها را بشکن.
نسیم بی ادب را می نهادم بند بر گردنسر این طوق اگر می بود در دست من ای قمری
هوش مصنوعی: اگر در دست من بود، نسیم بی ادب را چون طوقی بر گردن می انداختم و مهار می کردم، ای قمری.
به امید رهایی با تو حال خویش می گفتمتو هم یک حلقه افزودی به زنجیر من ای قمری
هوش مصنوعی: در تمنای آزادی، وضعیت خود را با تو به اشتراک میگذاشتم، اما تو همچون یک پرنده، به زنجیر من حلقهای اضافه کردی.
چرا زنگ کدورت از تو دارد سرو در خاطر؟ز خاکستر اگر آیینه گردد روشن ای قمری
هوش مصنوعی: چرا درخت سرو به خاطر تو احساس کدورت می‌کند؟ اگر خاکستر روشن شود، مانند آیینهای خواهد بود، ای قمری!
نداند سرو موزون از کدامین رخنه بگریزدچو گردد کلک صائب جلوه گر در گلشن ای قمری
هوش مصنوعی: سرو زیبا نمیداند از کدام راه باید فرار کند، وقتی که هنر قلم صائب در باغها و گلزارها نمایان شود، ای قمری.