غزل شمارهٔ ۶۷۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به نقد و تهدید وضعیت انسانی می‌پردازد که درگیر دنیا و لذت‌های آن شده است. شاعر به فردی اشاره می‌کند که در تلاش برای دستیابی به خوشی‌های دنیا، از اصول و ارزش‌های حقیقی غافل شده و تنها به ظواهر می‌نگرد. او به فرد می‌گوید که اگرچه ممکن است در جستجوی خوشبختی باشد، اما با دست زدن به کارهایی بی‌معنا و سطحی، به خود آسیب می‌زند.
شاعر به فرد یادآوری می‌کند که باید از تن آسانی و سستی دوری کند و به دنبال حقیقت برود، زیرا ندانستن خود، همچون غفلت از عواقب کارهایش، تنها به مشکلات او می‌افزاید. او از دلخوشی‌های زودگذر این دنیا پرهیز داده و بر اهمیت آگاهی و تلاش برای نیکویی تأکید می‌کند. به طور کلی، این شعر به سرزنش انسان‌هایی می‌پردازد که به جای تلاش برای رشد و تعالی، در دنیای فریبنده غوطه‌ور شده‌اند.
دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ای
هوش مصنوعی: اگر دستت را در کمر راهنمایی گذاشتهای و با اعتماد به نفس پیش میروی، بدون تردید به دل ماجرا و خانهای که در آن هستی وارد شدهای.
دامن خضر رها کن که دلیل تو بس استپشت پایی که بر این عالم باطل زده ای
هوش مصنوعی: دست از دامن خضر بردار؛ زیرا دلیل و نشانه تو همین است که قدمی بر این جهان بیاعتبار گذاشتهای.
می شود شهپر توفیق، اگر برداریدست عجزی که به دامان وسایل زده ای
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به موفقیت برسی، باید از وابستگی به وسایل و ابزارهایی که به آنها چسبیدهای، دست برداری.
باز کن از سر خود زود تن آسانی راکه عجب قفل گرانی به در دل زده ای
هوش مصنوعی: زود از بیحوصلگی و تنبلی خود دست بردار، چون عجیب است که چنین قفل سنگینی در دل خود زدهای.
گوهری نیست اگر رشته امید تراگنه توست که چون موج به ساحل زده ای
هوش مصنوعی: اگر امیدی در دل نداری، مثل این است که گوهری ارزشمند نداری؛ زیرا تو خود باعث شدهای که این امید مانند موجی به ساحل برسد و از بین برود.
چون به عیب و هنر خویش توانی پرداخت؟تو که از جهل در آینه را گل زده ای
هوش مصنوعی: وقتی میتوانی به عیبها و هنرهای خود توجه کنی که از نادانی در درون خود رهایی یابی و توانایی خود را بهتر بشناسی.
از تمنا گرهی رشته عمر تو نداشتتو بر این رشته دو صد عقده مشکل زده ای
هوش مصنوعی: تمنا و خواهش تو هیچ تأثیری بر عمر تو نداشته است، ولی تو بر این موضوع مشکلات زیادی ایجاد کردهای و در واقع خود را درگیر کردهای.
چون نداری دل آگاه، در اول قدمیبوسه هر چند به پیشانی منزل زده ای
هوش مصنوعی: اگر دل آگاهی نداشته باشی، حتی اگر در ابتدای راه به منزل خود احترام بگذاری و بوسه بر پیشانی آن بزنی، چه فایدهای دارد؟
پاس دم دار که شمشیر دودم خواهد شددر دم حشر دمی چند که غافل زده ای
هوش مصنوعی: مراقب خود باش، زیرا در روز قیامت ممکن است درد و مجازات سختی به تو برسد. در لحظات مهم زندگی، غفلت نکن که زمان بسیار ارزشمند است.
در قیامت سپر آتش دوزخ گردداز درم مهری اگر بر لب سایل زده ای
هوش مصنوعی: اگر در قیامت بخواهی از آتش دوزخ محافظت کنی، مهر و محبت تو که بر لب کسی زدهای، میتواند برایت سپر شود.
چاک در پرده ناموس تو خواهد انداختخنده ای چند که بر مردم کامل زده ای
هوش مصنوعی: کسی که به ناموس تو بیاحترامی کند، با چند خنده به سراغت خواهد آمد، زیرا تو به ظاهر خوب خود فخر میفروشی و خود را کامل میدانی.
زان به چشم تو صدف جلوه گوهر داردکه سراپرده چو کف بر سر ساحل زده ای
هوش مصنوعی: چشمان تو آنقدر زیباست که مانند صدفی درخشان به نظر میرسند، گویی که پردهای از امواج دریا بر سرت گذاشتهای.
نیست ممکن که ترا آب نسازد صائبآتشی کز نفس گرم به محفل زده ای
هوش مصنوعی: این امکان وجود ندارد که تو از آب تأثیر بگیری، چرا که آتشی که از نفس گرم تو در محفل ایجاد شده، قدرتش را بیشتر می‌کند.