غزل شمارهٔ ۶۹۴۶ - صائب

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

بیمار اگر ز درد بود غافل از طبیبدارد ولی طبیب ز بیمار آگهی

از نافه نیست آهوی رم کرده را خبرعاشق ندارد از دل افگار آگهی

آن برده است راه به مرکز که نیستشاز سیر و دور خویش چو پرگار آگهی

مهر خموشیم به دهن چون صدف زدندتا یافتم ز گوهر اسرار آگهی

بگشا نظر چو سوزن و باریک شو چو تارداری اگر ز نازکی کار آگهی

در شهر زنگ، آینه در زنگ خوشترستپیش سیه دلان مکن اظهار آگهی

خون می کنند بر سر هر خار رهروانیابند اگر ز لذت آزار آگهی

از پیچ و تاب کشف شود خرده های رازدارد ز گنج زیرزمین مار آگهی

انگشت اعتراض به گفتار ما منهما را چو خامه نیست ز گفتار آگهی

مهرش به لب زنند چو خال دهان یارآن را که می دهند ز اسرار آگهی

پوشیدگی حجاب بصیرت نمی شوددارد ز خفتگان دل بیدار آگهی

صائب مرا ز بی خبری نیست شکوه ایبر خاطر لطیف بود بار آگهی

این آن غزل که مولوی روم گفته استکار آن کند که دارد از کار آگهی