شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی نصیحت و تذکر است. شاعر از کسی می‌خواهد که به زیبایی و ظرافت محبت کند و از بی‌احترامی و زبان تند پرهیز کند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نباید دیگران را برنجاند، زیرا دل شکسته نمی‌تواند زیبایی‌های ظاهری را بپذیرد. در نهایت، به حالت کساد و گرفتاری اشاره شده که به نوعی از ناملایمات زندگی خبر می‌دهد.
به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را
هوش مصنوعی: به من اجازه نده که با دستم عطری خوش از زلفهای تورو بگیرم و زبان بدگویان را به خودم نچسبانم.
به روی او سخنان درشت خط مزنیدشکسته دل مپسندید رنگ آن رو را
هوش مصنوعی: به او با زبانی خشن و تند حرف نزنید، چون کسی که دلش شکسته است، نمی‌تواند زیبایی چهرهاش را تحمل کند.
گرفته اوج به نوعی کساد بازاریکه آفتاب زند بر زمین ترازو را
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده است که اوج یک وضعیت نامطلوب و کسادی مانند هنگامیکه آفتاب بر زمین میتابد، وضعیت ترازوی دنیا را تحت تأثیر قرار داده است. به عبارتی، شرایط بحرانی و مشکلاتی که بر سر یک کسب و کار یا یک فعالیت اقتصادی به وجود آمده، شبیه به نوساناتی است که آفتاب در سایهسازها و ترازوی دنیا ایجاد می‌کند.