تناجی
صائب

شمارهٔ ۶۱

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را
نماز اگر نکنی اختیار آن با توستمباد فوت کنی آه صبحگاهی را