شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نکاتی دربارهٔ دل بستگی به دنیا و هوس‌های آن اشاره می‌کند. او می‌گوید هر کسی که از تماشای زیبایی‌ها چشم‌پوشی کند، دلش را به آشوب می‌کشاند. همچنین، او هشدار می‌دهد که از زلیخا، نماد هوس و بی‌شرمی، دوری کند چون این هوس‌ها به محبوب نیز آسیب می‌زند. در نهایت، شاعر به این فکر می‌افتد که در پایان عمر باید از دنیا فاصله بگیرد و حرص دنیا و پیری او را به زمین می‌زند.
هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
هوش مصنوعی: هر کسی که از تماشای چیزهای دلخواه و جذاب چشم بپوشاند، در واقع راهی برای آرامش دل خود فراهم کرده و خود را از بینظمی و آشفتگیهای دنیا دور می‌کند.
از زلیخای هوس بگریز کاین بی آبروتهمت آلودگی بر دامن محبوب بست
هوش مصنوعی: از هوس و وسوسههای زلیخا دوری کن، چون او بی آبرو است و تهمت آلودگی را به دامن محبوب می‌زند.
گفتم از دنیا فشانم دست در پایان عمرحرص پیری از عصا دست مرا بر چوب بست
هوش مصنوعی: در پایان عمر تصمیم گرفتم از دنیا دل بکنم و دیگر به آن وابسته نباشم، اما در عوض، با افزایش سن و حرص، ناچار شدم به عصا تکیه کنم و خودم را به چیزی که نمیخواستم، وابسته دیدم.