شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبیّت اشاره دارد. شاعر از محبوبش به عنوان سروی خوش قامت یاد می‌کند که درخشانی و زیبایی‌اش مانند زینتی برای پاهایش است. همچنین ابراز می‌کند که اگر محبوبش از گزیدن او جلوگیری کند، نمی‌داند که چقدر درد و خون‌ریزی در دل شاعر به خاطر عشق او وجود دارد. به طور کلی، شاعر عشق و درد درون خود را در قالب زیبایی‌های محبوب بیان می‌کند.
به این عنوان اگر قامت کشد سرو دلارایتنماید طوق قمری جلوه خلخال در پایت
هوش مصنوعی: اگر قامت زیبای تو به ایستد، مانند سرو جوان است و زیبایی تو به مانند طوق یک پرنده، زینتبخش پای تو خواهد بود.
نخواهی از گزیدن مانع دندان من گشتناگر دانی چه خون‌ها در جگر دارم ز لب‌هایت
هوش مصنوعی: اگر نخواهی من را از انتخابهایم بازداری، پس باید بدانی که چه دردی در دل دارم به خاطر لب‌هایت.