شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به تفاوت‌های زندگی در جامعه و در خرابات (محل زندگی عارفان) اشاره دارد. در جامعه، رسم و رسوم و تظاهر به ادب حاکم است، اما در خرابات، آزادی و بی‌تکلیفی وجود دارد. شاعر به عشق صادقانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بیان عشق و احساسات واقعی، به هیچ قید و بند و ملامتی وابسته نیست. همچنین، اشاره می‌کند که کسانی که از دنیا کناره‌گیری می‌کنند، در واقع تنها هستند و کسانی که به طور مخفیانه عشق می‌ورزند، به آرامش و معنویت می‌رسند.
پیش ارباب خرد رسم تکلف باب استدر خرابات مغان ترک ادب آداب است
هوش مصنوعی: در حضور انسانهای با دانش باید آداب و قواعد را رعایت کرد، اما در مکانهایی که آزادی و رهایی بیشتری وجود دارد، مثل میخانهها، برقراری این آداب و رسوم لازم نیست و میتوان از آنها دست کشید.
عاشق صادق و پروای ملامت، هیهاتصبح در سینه خود چاک زدن بی تاب است
هوش مصنوعی: عاشق واقعی که از ملامت دیگران ابایی ندارد، حتی در دلش غم و افسردگی را حس می‌کند و بیتابی صبحگاهان او را رنج میدهد.
هر که گیرد ز جهان گوشه عزلت طاق استهر که زین خلق به دیوار خزد محراب است
هوش مصنوعی: هر کس که از دنیای پرهیاهو کناره‌گیری کند، به آرامش و کمال میرسد. و هر کسی که از این آدمها دوری کند و در تنهایی به عبادت مشغول شود، به مقام بلندتر و معنویتری دست مییابد.