تناجی
صائب

شمارهٔ ۹۹

چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست
در لطافت تن سیمین تو با خرمن گلیک قماش است، ولی از تو بانگیزترست