شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و غمگینی صحبت می‌کند که دل او را پر کرده است. او اشک خود را نشانی از درد و اندوه می‌داند و اشاره‌ای به مجنون و عشق دارد. همچنین به زیبایی خط سبز سرو که نماد خوشبختی و قضا است، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در این دنیا، هر کسی به مقدار شایستگی خود به خوشبختی دست می‌یابد.
اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است
هوش مصنوعی: از شدت اندوه من، اشکهایم رنگین و سرخ شدهاند و ترانههای دلم به یاد مجنون و عشقش به لیلی، از هم گسسته و آشفتهاند.
سرو آورده خطی سبز ز دیوان قضاکز جهان دست تهی قسمت هر موزون است
هوش مصنوعی: سرو زیبایی با خط سبز از دیوان سرنوشت به ما هدیه شده است که نشان میدهد هر آنچه در جهان وجود دارد، به طور منظم و معینی به هر کس تقسیم شده است.