شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از محبوب خود سخن می‌گوید و به حالت عشق و فراق اشاره دارد. او به قیامت قامت محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که چطور عشق او را از زمین بلند کرده و بر او سایه انداخته است. شاعر احساس فنا و خاکی بودن خود را بیان می‌کند و می‌گوید که تیر محبت محبوبش به سرش نیامده، مگر اینکه از بالای موجودی افسانه‌ای مانند عنقا، عشق او بر او نازل شود. در کل، این شعر تصویری از عشق عمیق و ناامیدی را به تصویر می‌کشد.
نهال قامت او کی مرا از خاک بردارد؟که چون نقش قدم افتاده ای در هر گذر دارد
هوش مصنوعی: قامت او چنان بلند و باشکوه است که آیا میتواند مرا از زمین بلند کند؟ چون او در هر جایی که میرود، اثر قدمهایش به جا میماند.
شدم خاک و نیامد بر سر خاکم خدنگ اومگر از بال عنقا ناوک ناز تو پردارد؟
هوش مصنوعی: من به خاک تبدیل شدم و تیر عشق او بر سر خاک من نیامد، مگر اینکه از بالای پرندهای افسانه‌ای، تیر ناز تو به من برسد.