شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد بین سرنوشت افراد و وضعیت بخت آن‌ها اشاره دارد. دیگران به راحتی به موفقیت و خوشبختی می‌رسند، در حالی که بخت ما تنها غنچه‌های ناپیدا و ناامیدی را به همراه دارد. در کنار این، شاعر به مقایسه شمع و پروانه می‌پردازد و بیان می‌کند که تنها با وجود نور و روشنایی، راه برای کامیابی باز می‌شود. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که تنها افراد خوشبخت توانایی دستیابی به خوشه‌های طلایی را دارند و دیگران نمی‌توانند به این منابع نزدیک شوند مگر اینکه خوشبختی برایشان مقدر شده باشد.
برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد
هوش مصنوعی: برای دیگران، زندگی پر از امکانات و فرصتهاست، در حالی که برای ما تنها تعدادی محدود از این امکانات به صورت پنهان وجود دارد.
ز قرب شمع چون فانوس ایمن باشد از آفت؟که چون پروانه آتشپاره ای را در کمین دارد
هوش مصنوعی: از نزدیکی شمع، فانوس در امان است؟ زیرا پروانهای که به دور آتش میگردد، خود را در خطر میبیند.
کسی در خرمن ما تیره بختان ره نمی یابدمگر هم برق، شمعی پیش راه خوشه چین دارد
هوش مصنوعی: هیچکس در میان ما که شانس خوبی ندارند، نمیتواند راه خود را پیدا کند مگر اینکه در ابتدایش نوری مانند شمع یا برقی وجود داشته باشد که به مسیر خوشهچینها کمک کند.