شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به توصیف حالتی از آزادگی و سربلندی می‌پردازند. شاعر به فردی اشاره می‌کند که از منت و بار دیگران خسته نشده و اگر در موقعیت دشواری قرار بگیرد، تسلیم نمی‌شود. او همچنین از درد و رنج درونی خود سخن می‌گوید و آرزو می‌کند هیچ‌کس بر سر بیمار و رنجور او نگذارد. در نهایت، اشاره به نداشتن مشاوره و نصیحت از دیگران دارد زیرا ممکن است این نصایح به او فشار مضاعف بیاورند.
خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد
هوش مصنوعی: انسانهای آزاده و مستقل از دیگران توقعی ندارند و به خاطر مشکلات یا دشواریها، خود را نمیشکنند. حتی اگر به زحمت بیفتند یا زمین بیفتند، به اصول و ارزشهای خود پایبند مانده و به راحتی تسلیم نمیشوند.
ز هم بالینی دل خواب در چشمم نمی گرددالهی هیچ کس سر بر سر بیمار نگذارد
هوش مصنوعی: دل من خواب نمیبیند و چشمانم آرام نیست. ای کاش هیچ‌کس بر بالین کسی که بیمار است حضور نداشته باشد.
ز جوش مغز، مو بر فرقم آتش زیر پا داردهمان بهتر که ناصح بر سرم دستار نگذارد
هوش مصنوعی: به دلیل فشارهای ذهنی و استرسی که دارم، موهایم در حال سوختن هستند و بهتر است که نصیحتکنندگان بر سرم کلاهی نگذارند و به حرفهایم گوش ندهند.