شمارهٔ ۲۶۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به این موضوع اشاره دارد که از جمع کردن دیوان شعر و وقت خوشی که برایش پیش می‌آید، غافل بوده است و متوجه نشده که تصحیح اشعارش موجب هدر رفتن اوقاتش می‌شود.
امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
هوش مصنوعی: امید داشتم که از دیدن دیوان و اشعار خوشحال شوم، غافل از اینکه اصلاح و ویرایش این اشعار، اوقات من را به زحمت و سختی می‌اندازد!