شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ناکامی در ارتباط با محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که نگاه شوخ محبوب نمی‌تواند او را به خود جلب کند و مانند مرغی که با آب آشنا می‌شود، او نیز نمی‌تواند به زیبایی‌های درونش پی ببرد. همچنین، اشاره می‌کند که زیبایی واقعی محبوب تنها زمانی نمایان می‌شود که محبت و نزدیکی حقیقی بین آن‌ها برقرار شود. در واقع، شاعر به غفلت از جذابیت‌های ظاهری و نیاز به عمق در روابط اشاره می‌کند.
نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد
هوش مصنوعی: برای من مقدر نشد که چشمان بازیگوش او به من توجه کند و به اندازهای به من نزدیک شود که بتوانم مانند مرغی باهوش، به آب آشنا شوم.
نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطددمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد
هوش مصنوعی: کسی که به چهره تو در آینه زل میزند، با نفسش باعث می‌شود که آب درون آینه زلالیاش را از دست بدهد.
رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گرددکه مالش استخوان پیکرت را رونما سازد
هوش مصنوعی: وقتی چهره دلخواه به وضوح در آینه نمایان شود که نوازشگر بدن تو، استخوانهایت را نمایان کند.