تناجی
صائب

شمارهٔ ۳۰۶

خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آیدبه هر پهلو که غلطم ناله زخمی به گوش آید
به بزم عیش نتوان دید خالی جای جانان راچو بینم شیشه ای خالی ز می خونم به جوش آید