تناجی
صائب

شمارهٔ ۳۱۸

عیب در چشم و دل پاک هنر می‌گرددکف بی‌مغز درین بحر گهر می‌گردد
چون کند عاشق بی‌تاب عنانداری خود؟کز نشیب آب به پابوس تو برمی‌گردد!