شمارهٔ ۳۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، نویسنده به احساس درد و ناامیدی اشاره میکند. او میگوید که ناملایمات و بدبختی از چشمانش سرازیر است و تلخی زندگی از لبانش جاری می‌شود. همچنین اشاره میکند که افراد بیخبر و آسوده از زندگی، از خطرات بیخبرند و در نهایت، باران غم و اندوه بر سرش میبارد.
شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
هوش مصنوعی: محنت و غم از چشمان گریان ما جاری است و ناامیدی و تلخی از لبان ما emanates می‌شود.
از دم تیغ تو آسوده دلان محرومنداین رگ ابر همین بر سر ما می بارد
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که افرادی که به دلایل مختلف آرامش و آسایش دارند، از خطرات و تهدیداتی که ممکن است از جانب تو به وجود بیاید، بی‌بهره‌اند. همچنین، اشاره به این دارد که احساسات و نگرانی‌ها مانند بارش باران در زندگی ما وجود دارد و هیچ کس نمی‌تواند از آن در امان بماند.