شمارهٔ ۳۲۳
هوش مصنوعی: اشعار حاکی از درد و گله‌مندی شاعر است. او به خنجر مژگان و اثرات آن بر خود اشاره می‌کند و گریه‌اش را نشانه‌ای از تنهایی و غم می‌داند. نگاه یک نفر به او باعث این همه آزار شده است و در نهایت، به باغبانی اشاره می‌کند که حق دارد به گلستان خود نگاهی بیندازد، نمادی از زیبایی و مراقبت.
ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
هوش مصنوعی: ناله من به خاطر نگاه تند و بریدۀ چشمان اوست. اشک من هم مانند نمک، طعمی تلخ و غمانگیز دارد که مانند طوفانی است که گفتهها و احساساتم را در هم میريزد.
یک نگه کردن ما این همه آزار نداشتباغبان حق نگاهی به گلستان دارد
هوش مصنوعی: یک نگاه ما اینقدر درد و رنج به همراه نداشت، ولی باغبان حق دارد که به باغش نگاهی بیندازد.