تناجی
صائب

شمارهٔ ۳۲۷

با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
عمرها رفت ز وارستگی و می سوزمتب واسوختگی طرفه دوامی دارد