شمارهٔ ۳۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و دلربایی گل‌ها و چمن‌ها اشاره می‌کند و از این می‌گوید که جایی دیده نشده که زیبایی و شکوه طبیعی به تماشای او بیاید. همچنین با تشبیه به ناخن‌های الماس، از تلاش‌های بی‌ثمر خود برای تغییر وضعیت و گشایش در امور زندگی سخن می‌گوید و نهایتاً ناامیدی از بی‌تغییری در زندگی‌اش را بیان می‌کند.
کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
هوش مصنوعی: در کجا دیدهاید که با چهرهای گشاده به گردش در باغ بروند و گل‌ها به خاطر احترام او از شاخهها پایین بیفتند؟
هزار ناخن الماس ریشه کرد و هنوزز زلف طالع ما یک گره گشاده نشد
هوش مصنوعی: هزاران ناخن از الماس بر زمین ریشه دواندهاند و همچنان از زلف مقدر ما هیچ گرهای باز نشده است.