شمارهٔ ۳۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگرچه هر نهال (نماد انسان) به قد و قامت خود نمی‌تواند به اندازه سرو (نماد بلندی و بزرگ‌منشی) باشد، اما با این حال به زیبایی و قامت او توجه می‌شود. همچنین بیان می‌شود که انسان‌ها به شدت حریص هستند و همیشه بیشتر از نیاز خود طلب می‌کنند، در حالی که حتی لقمه کوچک مور هم از دهان او زیادی است. این شعر به عدم رضایت انسان‌ها از داشته‌هایشان و تلاش برای دستیابی به بیش از اندازه اشاره می‌کند.
ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
هوش مصنوعی: اگر چه هر درختی بلند و زیباست، اما در مقابل قامت زیبا و رعنای او، همه آنها به اندازه یک چنار هم نمیرسند.
حریص بیش ز اندازه رزق می طلبدهمیشه لقمه مور از دهن زیاده بود
هوش مصنوعی: کسی که بیش از حد به دنبال روزی است، همواره احساس می‌کند که چیزی کم دارد؛ حتی اگر به اندازه یک مورچه هم در نظر بگیرد، باز هم احساس کمبود می‌کند.