شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بررسی رفتارهای انسانی و ارتباطات اجتماعی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که انسان‌ها به اندازه‌ای که می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، باید تلاش کنند و از علم و دانش خود بهره ببرند. همچنین، عواطف و گفتار انسان‌ها می‌تواند باعث شکل‌گیری جامعه‌ای سالم‌تر شود. در نهایت، شاعر به مقایسه‌ای بین انسان‌ها و طوفان نوح می‌پردازد و بیان می‌کند که چالش‌ها و مشکلات اجتماعی می‌تواند به طور ناگهانی و سخت بر سر جوامع بیافتد.
چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
هوش مصنوعی: هرچقدر که انسان بخواهد اجتماعی و مهربان باشد، چرا باید از درون خود زهر و بدی را بروز دهد و کردار ناشایست داشته باشد؟
نان جوی به سفره هر کس که هست ازوستآدم زبان خویش اگر گندمی کند
هوش مصنوعی: برای هر کسی که نان جوی را روی سفرهاش دارد، نشان این است که آن نان متعلق به اوست. اگر آدمی با زبان خود نان را بد کردار کند و آن را خراب کند، مانند این است که خود را گندم می‌کند.
طوفان نوح، کودک دریا ندیده ای استجایی که آب دیده ما قلزمی کند
هوش مصنوعی: طوفان نوح به مانند یک کودک دریادیده است که در دنیای آبزده ما، بازیگوشی می‌کند و ما را به چالش میکشد.