تناجی
صائب

شمارهٔ ۴۴۲

جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند
شد پنجه سیمین تو در مهد، نگاریناز رشته جانها که به انگشت تو بستند