شمارهٔ ۴۵۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق غم و ناامیدی شاعر است. شاعر می‌گوید که غمش آرامش را از او گرفته و مانند جغدی که به خاطر وحشت در منزل آرام نمی‌گیرد، او نیز آرامشی ندارد. او به بی‌پایانی زندگی اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که روح او در بدن خاکی‌اش تنها دو روز بیشتر نخواهد ماند. همچنین شاعر به بی‌فایده بودن تلاش برای یافتن آرامش در زندگی و بیابان زندگی اشاره می‌کند. در نهایت، او از ناتوانی در فرار از غم و در جستجوی ثبات سخن می‌گوید.
غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
هوش مصنوعی: غم و اندوه من به روح بی حاصل من آرامش نمیدهد؛ مانند جغدی که از ترس، در این مکان آرامش نمییابد.
جان قدسی در تن خاکی دو روزی بیش نیستموج دریا دیده در ساحل نمی گیرد قرار
هوش مصنوعی: روح پاک انسانی در بدن مادی تنها مدت کوتاهی زندگی می‌کند. مانند موج دریا که در ساحل قرار نمی‌گیرد و لحظهای آرامش ندارد.
راهرو چون می تواند پشت بر دیوار داد؟در بیابان طلب منزل نمی گیرد قرار
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است که راهرویی، که به دیوار پشت کرده، احساس آرامش کند؟ در بیابان، طلب آرامش و منزل نمیتواند به راحتی انجام شود.