شمارهٔ ۴۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی ناامیدی و بی‌ثمری اشاره دارد. شاعر احساس می‌کند که آسمان و باغبان به بی‌ثمران توجهی ندارند و او نیز با وجود درد و رنج، تفاوتی در وضعیت خود نمی‌بیند. در نهایت، او از ناتوانی در تغییر وضعیت خود و ناچیزی تلاش‌هایش به اندازه‌ای کم می‌گوید که گویی هیچ تأثیری ندارد.
نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
هوش مصنوعی: آسمان به کسانی که بیثمرند، به آسانی توجه نمیکند؛ مانند باغبانی که کمتر به نخلهایی که میوه ندارند، رسیدگی می‌کند.
ز آه گرم من دل سخت تر گردید گردون راچه حرف است این که از آتش شود زور کمان کمتر
هوش مصنوعی: دل من به خاطر اندوه و ناراحتیام نسبت به شرایط زندگی، سختتر شده است. آیا آسمان چطور میتواند اظهارنظری داشته باشد، در حالی که نیروی یک کمان با وجود آتش کمتر میشود؟
ندارد در درازی کوتهی دست دراز منبه پا گر می دهم دردسر آن آستان کمتر
هوش مصنوعی: اگر دستم کوتاه باشد، نمیتوانم به آسانی به آن دراز کنم. اگر پاهایم را پیش بگذارم، ممکن است با مشکلاتی روبهرو شوم و این باعث میشود که کمتر به آن درگاه نزدیک شوم.