شمارهٔ ۴۷۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به محبوب خود می‌گوید که نباید مغرور و بی‌پروا باشد، چون او در واقع شاهی است که همیشه به یاد نیازمندی‌های دیگران است. همچنین هشدار می‌دهد که زیبایی و حسن او وقتی که تنها شود، به خطر می‌افتد، بنابراین نباید در تنهایی و خودآرایی غرق شود. در نهایت، به او توصیه می‌کند که در تماشای خود در آینه نیز نباید تنها و بی‌احتیاط باشد.
مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی من را دست کم نگیر و خود را خیلی مغرور و بی توجه ندان. تو که در این دنیا مقام رفیعی داری، خود را فردی بی نیاز و بی دغدغه تصور نکن.
حسن چون تنها شود، از چشم خود دارد خطردر تماشاخانه آیینه هم تنها مباش
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی در تنهایی قرار میگیرد، از نگاه خودش ممکن است آسیب ببیند؛ بنابراین در تماشای خود، هرگز به تنهایی نباش.