شمارهٔ ۵۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق سخن میگوید. او میگوید که از شرم و غم عشق، دیدهاش را بسته و ارتباطش با معشوق را محدود کرده است. او تنها آه و حسرتی از عشق سوخته در دل دارد و به خاطر لب یار، دلش را بیفایده و بینتیجه بسته است.
از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم
هوش مصنوعی: از شدت احساسی که به عشق دارم، چشمانم پر از اشک و غم شده است و به خاطر همین، مانع دیدن معشوق خود شدهام.
جز آه، تخم سوخته را نیست خوشه ایما دل عبث به خال لب یار بسته ایم
هوش مصنوعی: جز آه و ناله، ما هیچ چیز دیگری نداریم؛ دل ما بیدلیل به ناز لب یار وابسته شده است.