شمارهٔ ۵۷۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از شخصی می‌خواهد که بدون دلیل و به اقتضای خشم و عربده به سراغ او آمده است. او می‌پرسد که چه چیزی از دلش باقی مانده که بتواند بازگشتی داشته باشد. شاعر همچنین به زیبایی و عمق نگاه آن شخص اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود صبرش، از شدت احساساتش نمی‌تواند آن را پنهان کند.
بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
هوش مصنوعی: بدون هیچ دلیلی به سراغ من آمدهای، ای کسی که دچار جنون و هیجان هستی. از دل من چه چیزی باقی مانده که دوباره بازگشتهای؟
ز ره صبر چه پوشم، که (ز) الماس نگاهسینه پردازتر از چنگل باز آمده ای
هوش مصنوعی: از درگاه صبر چه باید پنهان کنم، برای اینکه زیبایی نگاه تو به مراتب بیشتر از خدنگی است که به پرواز در آمده است.