شمارهٔ ۶۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به سرنوشت و دشواری‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر روزگار به سختی بیفتد، نباید از غرور و خودبینی دست برداشت. او به سرکشی و arrogance شخصیت اشاره می‌کند و به نوعی می‌گوید که در زیر پا قرار گرفتن نیز ممکن است به خاطر بی‌توجهی به واقعیت‌های زندگی باشد. همچنین از ضرورت توجه به ضعف‌ها و نواقص در خود سخن می‌گوید.
اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
هوش مصنوعی: اگر روزگار بر تو سخت بگذرد و تو را تحت فشار قرار دهد، هیچ وقت نباید مغروریت و خودبزرگبینی را از دست بدهی.
ز سرکشی تو نبینی به زیر پا، ورنهبه لای نفی بنا کرده اند پیکر تو
هوش مصنوعی: تو به سرکشی و خودرأیی خود توجهی نداری، اما اگر نگاهی به زیر پای خود بیندازی، متوجه میشوی که وجود تو بر اساس نفی و رد دیگران شکل گرفته است.