شمارهٔ ۶۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به عمق عشق و وابستگی‌ها اشاره می‌کند. بیان می‌کند که زندگی بدون عشق و زیبایی‌ها (مژه) و بی‌نوشیدن شراب و شوق (بهار) معنا ندارد. همچنین، او به حسرت و محدودیت‌های زندگی (کنج قفس) اشاره کرده و می‌گوید که در بهشت (شادی و آزادی) هم نمی‌توان مکرر بودن را تجربه کرد. در کل، احساس ناتوانی و فقدان را در عشق و زندگی بیان می‌کند.
ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، نمی‌توان بدون مژه زندگی کرد و بهار بدون شراب و جام نیز ممکن نیست.
دلم ز کنج قفس تا گرفت دانستمکه در بهشت، مکرر نمی توان بودن
هوش مصنوعی: دلم از گوشهی قفس ناراحت است و وقتی فهمیدم که نمی‌توان در بهشت همیشه زندگی کرد، این احساس عمیقتر شد.