شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این بیت شعر به این معناست که انسانهای بیفکر و سطحی مانند صندل (که نمادی از بیفکری است) باعث ایجاد دردسر و مشکلات میشوند. همچنین، محنتها و سختیهایی که تجربه میکنیم، مانند آهنربا، ما را به دردسرها و رنجها جذب میکنند.
صندل بی مغز عالم گرده دردسرستنوش این محنت سرا آهن ربای نشترست
هوش مصنوعی: دنیا و افرادی که در آن زندگی میکنند، بعضی اوقات بیفکر و بیتوجه به مسائل مهم هستند و همین باعث ایجاد مشکلات و دردسرهایی میشود. این مشکلات به نوعی جذابیتی مانند آهنربا دارند که انسانها را به سوی خود میکشند و نمیگذارند آرامش داشته باشند.