شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره دارد. او با اشاره به وزش باد و پریشانی زلف‌های مشکین زن، تداعی‌گر حس شگفت‌انگیز و جذابیت اوست. همچنین، از نقاب زیبای صورتش که مانند عطر خوش عنبر است، سخن می‌گوید و احساس شرم و حیا را در بهار عشقش به تصویر می‌کشد.
کند هر جا پریشان باد زلف مشکبارش رانقاب روی عنبر می کند خجلت بهارش را
هوش مصنوعی: هر جا که باد آشفته و پریشان شود، زلف‌های خوشبوی او مانند پرده‌ای روی عطر گرانبها می‌افتد و این باعث خجالت بهار می‌شود.