شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از جدایی و دلتنگی خود سخن می‌گوید. او زلف پریشان و دلبسته‌اش را که به دست سنگدل دیگری افتاده، توصیف می‌کند و به این موضوع اشاره می‌کند که این جدایی چگونه می‌تواند در ایام مناسبت‌ها یا تجمعات، احساساتش را غمگین کند و کعبه‌ای در دلش بسازد. در واقع، شاعر به رنج و اندوه حاصل از دوری از معشوق اشاره دارد.
کشید آن سنگدل از دست من زلف پریشان راکه سازد کعبه در ایام موسم جمع دامان را
هوش مصنوعی: آن سنگدل، زلف آشفته‌ام را از دست من کشید، تا چه چیزی را در ایام جمعه و مراسمش بسازد.