شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به ترس و احتیاط بخیل در مواجهه با صحبت‌های دیگران اشاره می‌کند. او نگران از بازگشت و عواقب ناشناخته‌ای است که ممکن است در میهمانی‌ها و تجمعات خفته باشد. به عبارتی، بخیل به خاطر حس ناجوانمردی خود، از ارتباطات اجتماعی هراس دارد.
بخیل دوربین زان می‌کند وحشت ز صحبت‌هاکه چون اعداد، رجعت در کمین دارد ضیافت‌ها
هوش مصنوعی: بخیل از دیدن دیگران وحشت دارد، زیرا می‌داند که روزی ممکن است همه چیز به حالت قبل برگردد و مهمانی‌ها و مجالس دیگر به آن شوق و صفا نخواهند بود.