شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به یتیمی اشاره دارد که در زندگی تنها و بی‌کس است و به مناظر زیبای طبیعت، مانند صبحگاه و زیبایی‌های آن، نگاه می‌کند. در واقع، شاعر به حس تنهایی و ناامیدی در کنار زیبایی‌های دنیا اشاره می‌کند.
جز یتیمی چه بر این داشت در گوش تراکآب در شیر کند صبح بناگوش ترا
هوش مصنوعی: جز یتیمی چه چیزی در گوش تو هست که صبح را مانند آب در شیر می‌سازد و بر لب‌های تو می‌چکد؟