شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: این دو بیت اشاره به حالتی از عشق و شوق دارد که شاعر از دست رفتن دل و شادابی را تجربه می‌کند. او با استفاده از تصویر خضر، نماد جاودانگی و زندگی، به این نکته می‌پردازد که گویا آب حیات را از او گرفته‌اند و احساس می‌کند که زندگی و شادابی‌اش از دست رفته است.
تا دل از دستم شراب ارغوانی برده استخضر را پندارم آب زندگانی برده است!
هوش مصنوعی: تا زمانی که دلم تحت تأثیر شراب ارغوانی قرار دارد، گمان می‌کنم که خضر (نماد زندگی جاودان) هم آب زندگی را از دست داده است!