شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وضعیت روحی و معنوی خود اشاره دارد. او می‌گوید که حتی با وجود اینکه از زهد و دینی بودن دور شده، هنوز احساسات و آرزوهای خود را از دست نداده است. به نوعی می‌گوید که توبه و رفتارهای مذهبی به تنهایی نمی‌تواند او را از مشکلاتش رها کند.
خشکی زهد از دماغم ابرهای تر نبردصندلی شد آبها و توبه در سر نبرد
هوش مصنوعی: خشکی و زهد من نتوانسته است به زندگی‌ام رنگ و روح ببخشد. مانند ابرهای باران‌زا نیست که زندگی را پرآب کند. توبه و اصلاح در درونم قرار ندارد.