شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: در این دو بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت یک چهره اشاره می‌کند که با طرایق هنری، مانند تراش یا طراحی، نمایان می‌شود. همچنین، با استفاده از استعاره، به قدرت و تاثیر زیبایی این چهره بر طبیعت و عناصر دیگر اشاره می‌کند، به طوری که زیبایی او می‌تواند یک خواب را بیدار کند.
از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کردآب تیغ این سبزه خوابیده را بیدار کرد
هوش مصنوعی: خط شکسته و زیبای آن چهره از تاثیر تیغ، طراوت و جذابیت خاصی به سبزه خوابیده می‌بخشد و آن را بیدار می‌کند.