شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که بعد از رفتن مسیحا (یک فرد نجات‌دهنده یا محبوب)، دل شاد و خوشی در دنیا باقی نمی‌ماند. همچنین، اشاره‌ای به این دارد که هیچ‌چیزی که از دل احساساتِ دردناک به وجود بیاید، در این عالم دوام نخواهد آورد. به طور کلی، این شعر بر عدم ماندگاری خوشی‌ها و دردهای دل اشاره می‌کند.
تا مسیحا رفت از عالم دل خرم نماندسوزنی کز دل برآرد خار در عالم نماند
هوش مصنوعی: زمانی که مسیحا از این دنیا رفت، دیگر دل شادابی نماند و از دل کسی، خار و رنجی باقی نمی‌ماند.