شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: این بیت شاعر به توصیف زنی می‌پردازد که با وجود داشتن احساسات عمیق و لرزشی در چهره‌اش، با وقار و تمکین از جای خود برمی‌خیزد. او در حالی که عرق از چهره‌اش می‌چکد، اما نمی‌گذارد این احساسات بر رفتار و ظاهرش تأثیر بگذارد.
به تمکینی ز جای خویش آن طناز می‌خیزدکه می‌لرزد عرق بر چهره‌اش اما نمی‌ریزد
هوش مصنوعی: آن دختر زیبایی که با آرامش حرکت می‌کند، به گونه‌ای است که حتی اگر عرق بر چهره‌اش نشسته، باز هم از جایش تکان نمی‌خورد.