شمارهٔ ۲۷۰
هوش مصنوعی: در این دو بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت یک معشوق سخن می‌گوید که با ظاهری دلربا و شگفت‌انگیز به گلشن (باغ یا گلزار) می‌آید. او با اشاره به رنگ و لطافت شکوفه‌ها، جذابیت معشوق را تشبیه کرده و می‌گوید که چون پرنده‌ای در حال پرواز، زیبایی او دلها را می‌برد.
گریبان چاک در گلشن چو آن طناز می آیدز شاخ گل تذرو رنگ در پرواز می آید
هوش مصنوعی: وقتی آن دلبر جذاب با گریبان چاک‌دار به گلشن می‌آید، مانند پرنده‌ای که از شاخه گل رنگ‌ها را پراکنده می‌کند، زیبایی و طراوتی خاص به فضا می‌بخشد.