شمارهٔ ۳۹۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از تأثیر توکل و اعتماد به خدا بر زندگی‌اش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که این توکل مانند برگی تازه و نو برایش روح تازه‌ای به ارمغان آورده است و زندگی‌اش را به گونه‌ای تغییر داده که مانند آبی زلال از وجودش بیرون می‌آید. در واقع، توکل به خدا به او نیرو و امید می‌دهد.
به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای منکه از خود آب چون دندان برآرد آسیای من
هوش مصنوعی: با اعتماد به نفس و تکیه بر توکل، حال و هوای من به گونه‌ای تغییر کرده که مانند گیاهی سرسبز و شاداب است. دلم نیز مانند آبی که در آسیاب به حرکت درمی‌آید، از درون فعال و سرزنده است.