شمارهٔ ۳۹۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر بیان می‌کند که دل او، که از کینه خالی است، از سکوت و خاموشی بیرون می‌آید و حقیقت وجودش مانند آیینه‌ای صیقلی نمایان می‌شود.
می گشاید ز خموشان دل بی کینه منلب خاموش بود صیقل آیینه من
هوش مصنوعی: دل بی کینه من از خواب آرام بیرون می‌آید و لب خاموش من مانند صیقل‌دهنده‌ای است که آینه را زنده می‌کند.