شمارهٔ ۴۲۴
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر بیان میکند که اگر زاهد و ریایی در نمینوشی، بهتر است از چشم ساقی، یعنی از خداوند، پیمانهای از عشق و معرفت بگیری. به نوعی، شاعر به نقد ظاهربینی و ریاکاری در دین میپردازد و دعوت به درک عمیقتر از حقیقت میکند.
گر می نمی ستانی ای زاهد ریاییبستان ز چشم ساقی پیمانه خدایی
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی مشروب بنوشی، ای زاهد ریاکار، حداقل از چشم ساقی زیبایی که پیمانهای از نعمتهای الهی را به تو میدهد، بهرهمند شو.