شمارهٔ ۴۴۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عواطف عمیق و دردناک خود سخن می‌گوید. او از غم و اندوهی که در دل دارد، با آهی از سینه‌اش ابراز می‌کند و همچنین به آسیب‌هایی که از طرف دیگران، مانند نیش عقرب، متحمل شده، اشاره می‌کند. در واقع، او به سختی‌هایی که با آن‌ها مواجه است و دل‌خراشی‌هایی که از اطرافش می‌بیند، اشاره دارد.
غم به آه از سینه افگار برمی آوریمما به نیش عقرب از دل خار برمی آوریم
هوش مصنوعی: ما با حسرت و اندوهی عمیق از دل خود آهی برمی‌کشیم و مانند اینکه غمی را بر دوش داریم، در دل‌مان درد و خار را احساس می‌کنیم.