شمارهٔ ۴۷۲
هوش مصنوعی: این بیت از شعر به توصیف عضوی از بدن می‌پردازد که تا حدی تیره و سرد است و به طبیعت خام و ناچیز مانند رنگ برگ شباهت دارد. به طور کلی، شاعر به ضعف و ناتوانی چیزی که می‌تواند به دلهای ستمگر یا خودخواه آسیب بزند، اشاره می‌کند.
ز تن عضوی بود دلهای خودکامکه رنگ برگ دارد میوه خام
هوش مصنوعی: از بدن اعضای خودکام، دلی وجود دارد که مانند برگ رنگی دارد و میوه‌اش ناپختگی است.